As primeiras eleccións

Veño de saber por un amigo, e case con dous meses de atraso, do teu pasamento.
Superada a primeira impresión de perda e tristeza, a miña cabeza voa trinta anos atrás. Ese é o tempo que hai que nos coñecemos.
Faltaba moí poucos días antes das primeira eleccións, aquelas do 15 X do 77 e estabamos en plena campaña electoral. Os “ Pexegos”, asi nos chamaban a xente aos membros de P.S.G., estabamos aquela maná na nosa sede que tamén era a casa de Xan Cornide,de Xaquin e de….; nunca soube con certeza quen vivía alí.
O salón-oficina, que daba á Rua do Vilar,rebordaba actividade. Planificabamos unha “pegada” na zona de Cacheiras-Teo, concello da bisbarra de Santiago. O noso traballo naqueles intres era acadar un coche, tarefa ben díficil, e un conductor, ademais de decidir quén iamos, cantas vasoias, caldeiros e paquetes de cola precisariamos e por suposto o número de carteis, que era algo que tiñamos que controlar,pois os cartos non sobraban e non podiamos permirtirnos o luxo de desperdicialos.
Estabamos eufóricos e pensó que ese sentimiento era alimentado polo sol que entraba a cachón pola fiestra e pola nosa inocencia. Eramos atenticamente inocentes. ¡ Pensabamos que iamos ter moítisimos deputados! ¡ Que desilusión levamos!
Recórdote espatarrado nuhna cadeira no medio do cuarto, con moi mala cara, palidísimo, e ademáis moi calado, cousa rara en ti. Alguén, non lembro quen, dixo que ás dez tiñamos que estar todos alí e foi nese intre cando se escoitou a túa voz diciendo que non podías. Que non poideses, pareceunos unha catástrofe. Eramos catro monas “ entregadas a causa” e se un non podía, viviámolo traxicamnete.
Armouse tal rebumbio, falabamos, opinabamos, ata que, cambiando a túa palideza por arroibamento, ousaches dicir : “ É que acabo de me operar de fimose”.
Podiase cortar o silenzo.
¡Vaia idea! ¡ Antes das eleccións e ti operándote de fimose! ¿ Qué pasa, que non podías agardar?, murmuro algún de nós.
Aquelas  eleccións, que son parte da historia deste país, para min sempre estarán unidas a ti.
Boni, o teu nome segue a parecerme precioso.

Título: Bonifacio Borreiros
Na memoria de Galicia
Autores: Xesús Alonso Montero, Damian Villalain, Ramiro Fonte, Adela Rodriguez……
Editorial: Biblos club de lectores. Concello de Ferrol
Año: 2007

As primeiras eleccións

Veño de saber por un amigo, e case con dous meses de atraso, do teu pasamento.
Superada a primeira impresión de perda e tristeza, a miña cabeza voa trinta anos atrás. Ese é o tempo que hai que nos coñecemos.
Faltaba moí poucos días antes das primeira eleccións, aquelas do 15 X do 77 e estabamos en plena campaña electoral. Os “ Pexegos”, asi nos chamaban a xente aos membros de P.S.G., estabamos aquela maná na nosa sede que tamén era a casa de Xan Cornide,de Xaquin e de….; nunca soube con certeza quen vivía alí.
O salón-oficina, que daba á Rua do Vilar,rebordaba actividade. Planificabamos unha “pegada” na zona de Cacheiras-Teo, concello da bisbarra de Santiago. O noso traballo naqueles intres era acadar un coche, tarefa ben díficil, e un conductor, ademais de decidir quén iamos, cantas vasoias, caldeiros e paquetes de cola precisariamos e por suposto o número de carteis, que era algo que tiñamos que controlar,pois os cartos non sobraban e non podiamos permirtirnos o luxo de desperdicialos.
Estabamos eufóricos e pensó que ese sentimiento era alimentado polo sol que entraba a cachón pola fiestra e pola nosa inocencia. Eramos atenticamente inocentes. ¡ Pensabamos que iamos ter moítisimos deputados! ¡ Que desilusión levamos!
Recórdote espatarrado nuhna cadeira no medio do cuarto, con moi mala cara, palidísimo, e ademáis moi calado, cousa rara en ti. Alguén, non lembro quen, dixo que ás dez tiñamos que estar todos alí e foi nese intre cando se escoitou a túa voz diciendo que non podías. Que non poideses, pareceunos unha catástrofe. Eramos catro monas “ entregadas a causa” e se un non podía, viviámolo traxicamnete.
Armouse tal rebumbio, falabamos, opinabamos, ata que, cambiando a túa palideza por arroibamento, ousaches dicir : “ É que acabo de me operar de fimose”.
Podiase cortar o silenzo.
¡Vaia idea! ¡ Antes das eleccións e ti operándote de fimose! ¿ Qué pasa, que non podías agardar?, murmuro algún de nós.
Aquelas  eleccións, que son parte da historia deste país, para min sempre estarán unidas a ti.
Boni, o teu nome segue a parecerme precioso.

Título: Bonifacio Borreiros
Na memoria de Galicia
Autores: Xesús Alonso Montero, Damian Villalain, Ramiro Fonte, Adela Rodriguez……
Editorial: Biblos club de lectores. Concello de Ferrol
Año: 2007

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies